ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
 |
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ |
Η ΖΩΓΡΑΦΟΣ |
Η ΕΚΔΟΣΗ |
ENGLISH EDITION  |
|
| Αλ. Τόμπρου: Ροδόπη Εν αρχή ήν ... |     |
|
Κομοτηνή  Υψηλά, φωτίζονται ακόμα από τις τελευταίες ακτίνες, οι οδοντωτές άκρες των γκρεμισμένων επάλξεων το απόγευμα, γύρω στα τείχη του φρουρίου, στην καρδιά της Κομοτηνής. Πόσο παλιό είναι το βυζαντινό, χτισμένο πάνω στην Εγνατία, φρούριο της πόλης των μεγάλων γαιών, τα Κουμουτζινά; Οσο τα πρώτα τείχη της Κωνσταντινούπολης; Του Κωνσταντίνου ή του Θεοδοσίου; Η μακριά σειρά των δεινών μέσα στους αιώνες κατανίκησαν το ισχυρό φρούριο. Καθώς το περικύκλωσε η σύγχρονη πόλη, τα λείψανα των τειχών γίνονται οικεία, καθημερινά. Η πόλη απλωμένη στην επίπεδη πεδιάδα της, δεν μοιάζει με στατικό σκηνικό χιλιοπαιγμένου έργου. Αλλάζει. Επαναλαμβάνει καθημερινά ένα καινούργιο δρώμενο και οι απεριόριστης ποικιλίας προσωπογραφίες που κινούνται γύρω σου είναι διαρκείς σταθερές σε διαρκή κίνηση. Είναι μια πόλη που σε κεντρίζει. Δεν λείπει η γοητεία του απροσμέτρητου, οι πλάνητες δαίμονες των παραμυθιών. Επαλήθευσα αυτήν την αίσθηση της ζωντάνιας μέσα στην ρέουσα πραγματικότητα, αυτό το άγγιγμα του ηλεκτρισμού που κινητοποιεί τις ευαίσθητες απολήξεις του δέκτη σου, όταν περπατάς στην πόλη. Μεγαλοπρεπή κτήρια, παλιά σπίτια, αίθουσες και δωμάτια, βουτηγμένα σε βιβλία, αρχεία και φακέλους είναι οι έδρες και τα γραφεία της πολύμοχθης αυτής δραστηριότητας που τιμά πρόσωπα και οργανώσεις.
 Πόσες φορές θα τριγυρίσω στην πλατεία Ηφαίστου στα τενεκετζίδικα; βουλιάζοντας απολαυστικά σε αυτή τη θάλασσα της φαινομενικής αταξίας. Τα μαγαζάκια στη σειρά, κάτω από τις στρεβλές στέγες, όπου τα παλιά κεραμίδια χύνονται ακατάστατα. Το πλήθος των αντικειμένων είναι εντυπωσιακό. Αρμαθιές από τα ταβάνια, στοίβες μέσα στους μικρούς σκοτεινούς χώρους. Αναλαμπές από κίτρινες και χαλκοκόκκινες γυαλάδες, κι έξω στο πεζοδρόμιο ξεχειλίζουν καινούργια, τσίλικα, ή πρασινισμένα και θαμπά, τα γουδιά, τα καντηλέρια και τα λιβανιστήρια, οι λάμπες και τα τάσια. Ολος αυτός ο μικρόκοσμος, οργανωμένος και ευδιάκριτος στον πωλητή αλλά και στον μυημένο πελάτη. Τη νύχτα όλα τα αντικείμενα αποσύρονται και ως εκ θαύματος, χωράνε μέσα στους ασφυχτικά μπουκωμένους χώρους του μαγαζιού, σαν το χταπόδι στο θαλάμι του. Μέσα στους ήσυχους χώρους του αρχαιολογικού μουσείου, αόρατες διασταυρούμενες δονήσεις εξέπεμπαν τα αρχαία εκθέματα. Έβλεπα τα πρόσωπα και τις μορφές, το Θράκα ιππέα, να σκιρτούν ελαφρά. Ηττήθηκε ο χρόνος και ο θάνατος.
|
|
 Το Imaret της Κομοτηνής έχει την απόλυτη αρχοντιά του βυζαντινού ναού, την αρμονική αυτοτέλεια. Χτιστάδες και τεχνίτες βυζαντινοί δούλεψαν εδώ και χρησιμοποίησαν τις γνώσεις τους και την αισθητική τους. Τα σφυριά και το αμόνι έλεγαν ένα άλλο είδος τραγουδιού. Η αρχέγονη φωτιά κι εδώ, το σίδερο, ο πατέρας με το σφυρί, ο γιος κι ο εγγονός. |
|
