Η Πινακοθήκη του ζωγράφου Δημήτρη Ναλμπάντη στο Διδυμότειχο
Ο πολιτισμός και η ανάπτυξή του είναι το μεγάλο αιτούμενο στην Περιφέρειά μας, μια περιφέρεια, πλούσια σε ιστορία και παράδοση, όπως και πολλές άλλες του ελλαδικού χώρου, μερικές μόνο εκ των οποίων έχουν αντιληφθεί ότι ο πολιτισμός είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας μας και ότι θα μπορούσε να αποτελέσει τη βαριά του βιομηχανία.
Ο πρόλογος με αφορμή την έκδοση της Δημοτικής Πινακοθήκης Διδυμοτείχου, που αναφέρεται στην ίδια και ανακαλύψαμε εκτός Περιφέρειας, είναι εντυπωσιακή και παρέχει αρκετές πληροφορίες για το τι ο Δήμαρχος Διδυμοτείχου κ. Ευάγγελος Παπατσαρούχας δημιούργησε στο Διδυμότειχο, παραχωρώντας στον εκ Διδυμοτείχου καταγόμενο καλλιτέχνη Δημήτρη Ναλμπάντη, παραδοσιακό δημοτικό κτίριο, προκειμένου αυτό με ευθύνη του να ανακαινιστεί και να στεγάσει τριάντα του έργα.

Ο ίδιος ανέλαβε και όλη την ζωγραφική εσωτερική και εξωτερική διακόμηση του κτιρίου και παραχώρησε στο Δήμο τόσο τους τριάντα πίνακές του όσο κι όλα τα ζωγραφικά έργα, τοιχογραφίες και οροφογραφίες, εμπνευσμένα από την ιστορία του βυζαντινού Διδυμοτείχου, που ο ίδιος εντός του κτιρίου φιλοτέχνησε.
Για την Πινακοθήκη, που, ήδη, είναι ανοικτή στο κοινό ο δήμαρχος Ευάγγελος Παπατσαρούχας αλλά και ο ζωγράφος Δημήτρης Ναλμπάντης στην, περί της πινακοθήκης, έκδοση, αναφέρουν:

Ευάγγελος Παπατσαρούχας, Δήμαρχος Διδυμοτείχου:
«Μια Πινακοθήκη με μεσολαβητικό ρόλο μεταξύ του πολιτισμού της τέχνης και των πολιτών»

«Για μια πόλη με μακραίωνη ιστορία όπως είναι το Διδυμότειχο, το οποίο κρατάει την Ιστορική – Πολιτιστική του ταυτότητα, η δημιουργία μιας Πινακοθήκης αποτελεί ένα δυναμικό όργανο του ζωντανού της Πολιτισμού.
Τα έργα υποδομής που πραγματοποίησε ο Δήμος μας αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων του.
Μια Πιθακοθήκη συμπληρώνει αυτό το ποιοτικό επίπεδο, φέρνει την τέχνη πιο κοντά στον πολίτη και δίνει μια νέα ώθηση στο Πολιτιστικό γίγνεσθαι του τόπου.
Συζητώντας τις σκέψεις αυτές με τον φίλο και συμπολίτη μας ζωγράφο Δημήτρη Ναλμπάντη προσφέρθηκε να δωρίσει το εικαστικό του έργο και να δημιουργήσει μια Πινακοθήκη στο Διδυμότειχο.
Η προσφορά του με χαροποίησε ιδιαίτερα και αποκρυστάλλωσε τις προσπάθειές μου επάνω στον τομέα της τέχνης και του πολιτισμού.
Ο Δημήτρης Ναλμπάντης, ευρέως γνωστός και καταξιωμένος ζωγράφος, μέσω των διακρίσεων και των πολυάριθμων εκθέσεών του, τιμώντας τον τόπο του δημιούργησε τη Δημοτική Πινακοθήκη με την υπ’ αριθμ. 309/99 ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Διατέθηκε στο ζωγράφο το ιδιόκτητο Δημοτικό κτίριο επί της Πατριάρχου Διονυσίου για το οποίο οι μηχανικοί και το εξειδικευμένο προσωπικό του Δήμου μαζί με τον καλλιτέχνη εργάστηκαν άοκνα προκειμένου το κτίριο να αποκαστασταθεί και ο ζωγράφος να φιλοτεχνήσει τις εικαστικές του δημιουργίες.
Οι αίθουσες με τοιχογραφίες και πίνακες εμπνευσμένους από τον τόπο και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, φιλοτεχνήθηκαν από τον καλλιτέχνη με δημιουργική διάθεση και άπειρες ώρες εργασίας. Επί πλέον στην Πινακοθήκη υπάρχει και η αναδρομική δουλειά μιας πορείας 30 ετών.
Έτσι ολοκληρώθηκε ένα καλαίσθητο έργο αντάξιο του ονόματος του ζωγράφου και της όμορφης και φιλόξενης περιοχής μας.
Από την πλευρά του ο Δήμος επιθυμώντας να προσδώσει στο έργο υψηλή αισθητική διέθεσε κάθε πιθανό μέσο που ενίσχυε την κάλλιστη λειτουργία της Πινακοθήκης.
Το παρόν λεύκωμα παρουσιάζει με τον πλέον ενεργό τρόπο το σύνολο του έργου του ζωγράφου, καθώς επίσης και το αποτέλεσμα της αποκατάστασης του κτιρίου.
Χαιρετίζω την έκδοση του λευκώματος αυτού, με την ευχή η Δημοτική Πινακοθήκη Δημήτρη Ναλμπάντη να διαδραματίσει μεσολαβητικό ρόλο μεταξύ του Πολιτισμού της Τέχνης και των πολιτών και να γίνει πόλος έλξης για το ευρύτερο κοινό.

Ευάγγελος Παπατσαρούχας
Δήμαρχος Διδυμοτείχου»


Δημήτρης Ναλμπάντης, ζωγράφος:
«Με βαθειά επίγνωση του οράματος για αναγέννηση και αναβάθμιση του τόπου μας»

«Η δημιουργία της πινακοθήκης πραγματοποιήθηκε από μια ιδέα του Δημάρχου μας κ. Ευάγγελου Παπατσαρούχα ο οποίος ως γνώστης της ταπεινής καλλιτεχνικής μου πορείας έκανε την πρόταση να στεγασθεί η συλλογική μου εργασία από έργα 30 ετών.

Επειδή μας συνδέει μια φιλία ετών γνωρίζω από κοντά πόσες προσπάθειες κατέβαλε να αλλάξει το πρόσωπο της πόλης μας και να της δώσει τη θέση που της ταιριάζει.
Χαρά μου ήταν να προσφέρω κάτι το ξεχωριστό στην προσπάθεια που γίνεται τα τελευταία χρόνια για την αναγέννηση και αναβάθμιση του ιστορικού μας τόπου.
Έτσι με βαθιά επίγνωση των οραμάτων του, ξεκίνησα με πολύ διάθεση το έργο των τοιχογραφιών.
Για την ολοκλήρωση του εξωτερικού και εσωτερικού διακόσμου χρειάστηκαν 9 μήνες εργασίας μέσα στον ίδιο χώρο του ιστορικού κάστρου.
Οι ίδιες οι τοιχογραφίες είναι εμπνευσμένες από εκκλησιαστικά διακοσμητικά της μεταβυζαντινής εκκλησίας της Κοίμησης Θεοτόκου Διδυμότειχου.
Ευχαριστώ όλους όσους συνέβαλαν στη δημιουργία της πινακοθήκης.
Ιδιαίτερα ευχαριστώ το φίλο Δήμαρχο κ. Ευάγγελο Παπατσαρούχα που υλοποίησε το όνειρό μου να συμβάλω με τι δικές μου δυνάμεις στο πολιτιστικό ανέβασμα του τόπου που γεννήθηκα και ανατράφηκα.

Δημήτρης Ναλμπάντης»

Ποιος είναι όμως ο ζωγράφος Δημήτρης Ναλμπάντης; Στο βιογραφικό του διαβάζουμε τα κάτωθι:

Γεννήθηκε στο Διδυμότειχο
1970 Μαθήτευσε κοντά στο ζωγράφο Νίκο Τζιώτη.
1974 Σπούδασε αρχιτεκτονικό σχέδιο στη Θεσσαλονίκη.
1975 Παρουσίασε δουλειά του στη Γκαλερί «ΚΥΚΛΟΣ» στη Θεσσαλονίκη με θέμα: «Ζωγραφική εμπνευσμένη από μουσική»
1980 Μπιενάλε του Τόντι, Ιταλία «Έπαινος»
1982 Κοινότης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων Ρώμη – Βρυξέλλες του απονεμήθηκε βραβείο».
1984 Ατομική έκθεση –Athenaeum art gallery Αθήνα.
1984 Νομαρχία της Ούμπρια. Ιταλία «Έπαινος»
1985 Ατομική έκθεση – Γκαλερί «Κ 7» Θεσσαλονίκη.
1986 Νομαρχία της Τοσκάνης. Ιταλία «Έπαινος»
1987 Του απονέμεται βραβείο από την UNICEF.
1987 Συμμετοχή στο Grunwald 1987 Πολωνία.
1988 Βραβεύεται στην «ANDROMEDA» Ρώμη. Ιταλία
1989 Ομαδική έκθεση γλυπτικής με θέμα «Τρεις γλύπτες, τρία σύγχρονα υλικά» Κώστας Βαρώτσος, Απ. Πετρίδης, Δ.Ναλμπάντης.
1998 Βραβεύεται από το Δήμαρχο Διδυμοτείχου κ. Ευάγγελο Παπατσαρούχα.
2000 Επιλέγεται να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην Παγκόσμια έκθεση ζωγραφικής που οργάνωσε η WINSOR & NEWTON με την αιγίδα των ΕΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ. Το θέμα της έκθεσης ήτανε «Ο κόσμος μας το 2000». Συμμετείχαν 5.637 ζωγράφοι και γράφτηκε στο βιβλίο Γκίνες σαν η μεγαλύτερη έκθεση ζωγραφικής που έγινε ποτέ.
Τα ΕΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ επιλέγουν το έργο του με θέμα: «Μνήμες» για να αναπαράγουν σε γραμματόσημο μια σειρά με θέμα «Ο κόσμος του 2000».
Όλοι γνωρίζουν ότι τα ΕΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ εκδίδουν τα δικά τους γραμματόσημα και το όνομα του Δημήτρη Ναλμπάντη θα συγκαταλέγεται σε κατάλογο με τους μεγαλύτερους ζωγράφους όπως: Σαλβαντόρ Νταλί, Πικάσσο, Vermeer, Leger, Henry Moore, Ραφαέλ, Andrew Wyeth, Hans Erni & Leroy Nieman των οποίων όλα τα έργα έγιναν γραμματόσημα.

Και για το έργο όμως του ζωγράφου Δημήτρη Ναλμπάντη έχουν μιλήσει πολλοί. Μεταξύ αυτών και ο καθηγητής Γιώργος Σ. Μάρκου ο οποίος για τη τέχνη του ζωγράφου επισημαίνει:

«Διεθνείς κρίσεις και σχόλια για το έργο του Δημήτρη Ναλμπάντη

Για να προσεγγίσεις το έργο ενός καλλιτέχνη απαραίτητο να γνωρίζεις τα βιογραφικά του στοιχεία, δηλαδή, τα βιώματα και τις εμπειρίες της ζωής του που διαμόρφωσαν τον ιδεολογικό του κόσμου και αποτελούν μέρος της προσωπικότητάς του.
Τα πρώτα βιώματα-εμπειρίες του Δημήτρη Ναλμπάντη είναι η άμεση επαφή με αρχαιολογικές τοποθεσίες και πλήθος από μυθολογικές και ιστορικές αναφορές. Δίπλα σ’ αυτά η φύση, το περιβάλλον.
Σε δεύτερη φάση είναι η γνωριμία του με τα Αρχαιολογικά Μουσεία της Μακεδονίας και της Ελλάδας και πάντα η φύση. Εμπειρίες που συσσωρεύτηκαν και τώρα σφραγίζουν το έργο του ζωγράφου, αναδίδοντας διάχυτο το άρωμα της πνευματικότητας.
Με το σύντομο αυτό σημείωμα δεν είναι δυνατόν να δώσω πλήρη και αντικειμενική ερμηνεία στον πλούσιο και εξελικτικό ζωγραφικό κόσμο του Ναλμπάντη. Θα αναφερθώ μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις έργων του, που κατέκτησαν το ευρωπαϊκό φιλότεχνο κοινό σε διεθνείς Μπιενάλε στην Ιταλία και βραβεύτηκαν από ιταλικούς και διεθνείς Οργανισμούς (Κοινότης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων – 1982, Νομαρχία Ούμπριας – 1984, Νομαρχία Τοσκάνης – 1986, UNICEF -1987 κ.α.).
Το 1982 η Ιταλίδα τεχνοκριτικός της εφημερίδας LA STAMPA, Δρ. Μαρία Τορρέντε, είχε παρατηρήσει πως «το μοναδικό πάθος που διακρίνεις στα έργα του Ναλμπάντη είναι εκείνο της όσο το δυνατό ακριβέστερης και νηφαλιότερης απεικόνισης του αντικειμένου του. Γεγονός που ξεχωρίζει τα έργα του για την ποιότητα και το ήθος».
Ο Πρόεδρος του Σωματείου καλλιτεχνών της Ρώμης Andromeda, ζωγράφος Έννιο Σούμπα, είχε τονίσει το 1984 στη RAI για τον Ναλμπάντη: «Ο Έλληνας καλλιτέχνης Ναλμπάντης δεν υποφέρει από το βάρος μιας ακαδημαϊκής καλλιτεχνικής παιδείας αλλά προικισμένης με ένα εξαιρετικό πηγαίο και προσωπικό ταλέντο διακρίνεται για τη γνησιότητα και την ειλικρίνεια των έργων του».
Ο Πρύτανης της Σχολής Καλών Τεχνών της Ρώμης, Καθηγητής Λουίτζι Μονταναρίνι είχε παρατηρήσει το 1986 στο ραδιόφωνο του Μοντεκάρλο ότι «τα έργα του Ναλμπάντη είναι χώροι αισθητικά ολοκληρωμένοι που χαρακτηρίζονται για την σαφήνεια της τεχνικής, την ποιότητα της δουλειάς του και τη δύναμη του εκφραστικού τους ιδιώματος…».
Η ιστορικός της τέχνης των ιταλικών τηλεοπτικών καναλιών GBRTV & TELETEVERE, Καθηγήτρια ¶ννυ Μπαλντισέρρα, είχε χαρακτηρίσει τον Ιούλιο του 1986 τα έργα του Ναλμπάντη «… εργασία ποιοτική, έντιμη και αυθεντική…».
Ο διάσημος Ιταλός συγγραφέας Αλμπέρτο Μοράβια, στα εγκαίνια της έκθεσης «Έρωτας και Ειρήνη» που διοργάνωσε ο υπογράφων με τη Νομαρχία της Ούμπρια (επίσημη κρατική ιταλική συμμετοχή) το Δεκέμβριο του 1986 στη Φλωρεντία, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, είχε ξεχωρίσει τη συμμετοχή του Ναλμπάντη και είχε τονίσει: «… καθημερινά η όρασή μας απειλείται από κάθε λογής «οπτικά δηλητήρια». Σ’ αυτή την ομαδική έκθεση διακρίνω ορισμένα αυθεντικά «οπτικά αντίδοτα»…». Ανέφερε έξι ονόματα Ελλήνων καλλιτεχνών (συμμετείχαν σαράντα) και ένα ήταν του Δημήτρη Ναλμπάντη. Για την περίφημη αυτή φλωρεντιανή έκθεση είχα επιλέξει ένα έργο του Ναλμπάντη με θέμα ένα αρχαίο γυναικείο μαρμάρινο κεφάλι (η Υγεία;) στολισμένο με στεφάνι από αγριολούλουδα.
Αρχαία αγάλματα, αιώνιες μνήμες, στατικές παγωμένες μαρμάρινες παρουσίες, μια μακρινή πραγματικότητα που ο καλλιτέχνης την ζωντανεύει με ένα λουλούδινο στεφάνι. Η υποβλητική μνημειακή μορφή γίνεται ένα με το μεταφυσικό στοιχείο της απλούστερης έκφρασης της φύσης: ένα στεφάνι από αγριολούλουδα. Το μακρινό αρχαίο κεφάλι γίνεται σύμβολο του κύκλου της ζωής, μέσα σε μια υπερρεαλιστική αναστάσιμη ατμόσφαιρα.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Ναλμπάντης δοκιμάζει με επιτυχία τις δυνάμεις του στο διεθνή χώρο. Τα έργα του είναι δείγματα μιας συμβολικής «δύσκολης» ζωγραφικής με στοιχεία από την πολιτισμική μας παράδοση και τη φύση.
Έχω υποστηρίξει σε πολλά διεθνή media ότι το ταλέντο του Δημήτρη Ναλμπάντη είναι σπάνιο, γιατί είναι πηγαίο και χαρακτηριστικό. Σοφότερος δάσκαλος του ήταν και είναι η φύση που περιβάλλει τον άνθρωπο. Ο Ναλμπάντης ξέρει να τη «βλέπει». Τα έργα του, ελεύθερα από ακαδημαϊσμούς και μανιερισμούς ή περιορισμούς αποτελούν μια ρωμαλέα, πειστική, ελεύθερη και γοητευτική παρουσία.
Εύχομαι κάθε επιτυχία.»

Η πινακοθήκη όμως είναι απ’ όλα το σημαντικότερο.
Οι φωτογραφίες που εδώ φιλοξενούνται ομιλητικότατες είναι...
Συγχαρητήρια, δήμαρχε…

Τ.Β.


paratiritis  / 26-1-2002